Osmanlıda Mecidiye (Mecidî) Nişanı

Mecidiye (Mecidî) Nişanı, Sultan Abdülmecid tarafından 1851 yılında çıkartılmıştır. 5 rütbeden oluşmaktadır.Sultan Abdülmecit zamanında çıkarılan Osmanlı nişanlarından biri olan Mecidi Nişanı, asıl adı “mecidi nişanı” olmasına rağmen halk arasında mecidiye nişanı adıyla anılmaktadır. Bir tür kahramanlık nişanı olup başarılı olan Türk ve yabancı askerlere verilmekteydi. Beş ayrı derecesi vardır, kişinin başarıları arttıkça bir üst derecesi verilirdi.

Üst derece verilince alt derece geri alınırdı. aralarında Ay Yıldız motifi ve nişanın asılma yerinde ona bağlı kırmızı mineli ay yıldız vardır. Mecidiye nişanının ortasında çemberle çevrili kabarık kısımda bir tuğra yer alır. 

Mecidiye nişanı ilmiye ve askeriye mensuplarından üstün hizmet ve muvaffakiyet gösterenlere verilirdi. Birinci ve ikinci rütbelerin sahiplerine nişanları, padişahın huzurunda takılırdı.
Beratla verilen ve kullanılan mecidiye nişanı, kayd-ı hayat şartıyle verilir, nişan sahibinin ölümünde hazineye iade edilirdi.


Sadece 1. Derece Mecidi nişanlarında murassa süsleme mevcuttur. Birinci ve 2. Derece Mecidi Nişanları yanlarında Şemseleriyle beraber takdim edilirdi. Savaş esnasında üstün cesaret ve fedakarlık gösterenlerin nişanına çifte kılılç eklenmiştir. Yapılan araştırmalara göre yabancılara verilecek nişanlar hariç tutularak, 1. Derece Mecidi Nişanı'ndan 50 adet, 2. Derece Mecidi Nişanı'ndan 150 adet, 3. Derece Mecidi Nişanı'ndan 800 adet, 4. Derece Mecidi Nişanı'ndan 3000 adet ve 5. Derece Mecidi Nişanı'ndan 6000 adet imal edildiği düşünülmektedir.
Previous
Next Post »